“Yüreğimin resmini koyamadım ki buraya ,
  ben şimdi nasıl anlatsam kendimi”
“Buraya yazmak ,sanki suya yazmak gibi geliyor bana”

Artık kendimi size anlatmaya karar verdim.
Bugünde akşama kadar kendimi düşündüm
Yazacaklarımı bir bir aklıma koydum.
Bu defa yazacaktım,çünkü kararlıydım
Ama maalesef şimdi hepsini unuttum.
Ya işte ben böyleyim,ya unutuyorum yada değişiyorum.
Bir türlü kendimi bir araya toplayıpta şuraya yazamıyorum.
Her gün başkalarına bir şeyler yazıyorum.bazılarını kendimden fazla tanıyorum,
Bir kendimi yazamadım,yanarımda ona yanarım.
Bir insan düşünün;
Hem çok sabırlı,hemde bir saman alevi gibi.
Hem çok duygulu,hemde bir duvar gibi
Hem çok saygılı,hemde adam tanımaz..
Hem çok sevecen,hemde kırıcı.
Hem çok zeki,hemde çok aptal.
Ağzını pıçak açmaz,oturur destan yazar.
Gülü sevdiğini söyler,Dikenini alır gider.
Kim ne yaparki böyle beni,ben bile bilemezken beni.
Siz en iyisi beni benden değilde,beni anlatan birinden dinleyin
Bildiğim tek bir şey var benim.
Vede en büyük düşmanımdır o benim.
Sakın bana;
Güzel bir söz söylemeyin.
Yalan olsa bile,
Bütün kalelerimi teslim ederim.

                                                                                                                                                                                             Mükerrem