MÖGGEM AŞG !  

Anbelede aşg ola !!
Seni görende; gobbuz yemiş gibi olirim.
Ele bir gobbuz ki, önce üregim,sonra gafam,
Burnumun dızzıgi, birezde çengem ağırir.
Sene çoğ herslenirım! çoğ !
Hersımi, çoğ gızdırirsin.
Sabağ gağirim, sevmiyecam diyirim.
Sevmiyacam dedığçe, daha çoğ sevirim.
Bene ele bağirsin ki, sankim çor diyirsin.
Saçların bir tevir yana atirsin,
Burnunda neyse yuğari tikirsin.
Ben sene, ne ettim? Sevmağ suç mi ?
Senın üzünden ben, neler çekdım?
Hele ötegin seni görmağ için,
Gapızın ögünden, belki on defe geştım.
Nasıl ğışırik yağirdi. Papağımda yoğdi.
Ğışırikler tepemden aşaği yağarken,
Sende; cemden bene bağir, kıtlama çay içirdin.
Şekeri de; bene inat, bir ecayip kıtliyirdin.
Diya, ordasın! Göririm seni. Dişari bağirsin.
Peşgirnen de, cemin pusuni silirsin.
Halıma bağir gülirsin,
Sende, benım halıma düşesın.
Bayağıt gene hal binasının, ögünden geştın
Civelegin, dügganına girdin.
Ben sene o geder bağtım ki pencereden,
Ordan çığtın, dörtyol fırınından eğmek aldın.
Çarşının üst başına doğri döndün.
Sen önde, ben arğanda gidiriğ.
Bene niye ele, çemkire çemkire bağirsin?
Sülelende var mi, benim gibi bir deliganli ?
Küçük gardaşan bağanda
Ayni mal meydanındaki,
Alaca gıdiklere benziyir.
Ağabeyende;  tıssik Feğo diyirler
Emmın oğllarida, gezende hep havaya bağirler.
Londelıni niye ele dariyir?
Sankim başıni; mozik yalamış.
Vizzik Osman; baban yansıliyir, ele gülirimki
Baban burnuni yonirmiş, yonduğlarıni,
Barmağlarının ucunda bilya yapir,
Sağa sola nişan alirmiş.
Ya benım babam;
Mentolli selpak gullanir. Yaaaa,,,
Anan bişe demiyacam,
Ganayağlılarnan benım işim yoğ!
Ama anam, heç ey demir.
Çoğ ğoratali,  bir gariymış anan.
Cırt cırt saggız çiğniyirmiş,
Gosgoca balon yapir, patlatirmiş.
Saggızıni de, valasının ucuna yapıştırirmiş.
Hergün bir kilo guri tut, gara ğurma,kişmiş yiyirmiş.
Anam yanındayken, heç onada vermirmiş
O geder yatirmiş ki, gözleri hep cırbıt tutirmiş.
Benım anam sabağ namazında galğir.Yaaaa,,,
Ele kişmiş, dut, ğurmada yemir,
Boğozli garida degil, gırığ leblebiynen idare edir.
Neyse garılara, bişe demağ bene yağışmaz.
Seni ele çoğ sevirim, ele çoğ sevirimki
Sankim benden gaçtığça, aşgımız möggemleşir.
Ne olir ! Benden hep gaç !
Seni hep;
Anbele möggem Möggem sevim.  

İSİMSİZ ŞAİR