********************
”GÜRSOY SOLMAZ”

************************

Solmaz bir Sarıgamış igidisin sen !

Soy’li ve Gür’sün !

Telebelerın üreginde,

En üsgegte duran, bir devsin.

İsimsiz binlerın,

İsmi olan şahısın.

Sen! Gürsoy SOLMAZ sın !

İsimsiz adımız, itip batacağ.

Gürsoy SOLMAZ;

Asırlar geçsede ,

İsmiyle yaşiyacağ.

İsimsiz nefer olmağ, bizim işimiz.

İsmi yüce olan sizin isminiz.

“Bir varmış, bir yoğmuş”

Diyeceğler bir gün.

İsimsiz naçar;  o zeman mefda olacağ.

Solmiyan adınız, hep yaşiyacağ.

Derslerın ne ğoşti, sevgili ğocam.

Kefnen dinlerdığ.

Kıs-pıs gonuşurduğ, kıs-pıs gülerdığ.

Gözlüklerın birez indirir,

“Ola sizi sizi” diye gözlerdın.

Anlardığ herslendığıni.

Çoğ hersli görmezdığ seni.

Yarenlik etmeyi çoğ severdın.

Bizım üregimizde,

Bir bilsen, ne geder gıymetliydin?

Adım yoğ, şanım yoğ.

İsimsiz olan ben;

Bele bir şiire layığmıyim?

Söyle, ğocam sen !

Biz, Sarıgamış igitlerıne,

Sedece ders degil,

Ürekli olmayi,

Merhemetli olmayi,

Anorli olmayi,

Sevmaği, sevilmaği

Böyügi, küçügi

Candan, ürekten olmayi

Adam olmayi siz öğrettız.

Soyli ve asil ğocam;

Beni, çoğ doluğdurdun çoğ.

 Erkek adamığ,

Sarıgamış’ın yağız igitlerıne.

Ağlamağ, yağışmaz.

Gözümüzden ağan yaşlari,

üregimize ağıtırığ.

İsmi olmiyan bu naçara!

Şiir yazmağ he.

Gürsoy  SOLMAZ olarağ,

Çoğ emek verdın bize çoğ.

Emeklerini, unutabilirmiyiğ ? 

Elleri öpüleceğ ğocam;

Sağuğsuya kıra getmıştığ.

Ne ğoş laflar demıştın.”

“Ola uşağlar”

“bögünleri çoğ doli doli yaşayın”

“adam gibi yaşayın” 

“çoğ arariyacağsız çoğ”

Heçbişe anniyamamıştığ.

Sanmıştığki yuğari çığarsak,

Her şey, çoğ ğoş olacağ.

Köti günler yaşadığımızi sanmıştığ.

Böyük sevgiler yaşiyacağımızi sanmıştığ. 

Sevgilerın gıymetıni bile bilememıştığ.

Çoğ görestım, ğocam çoğ !

Millet bağçasıni gösterereğ,

Bir sori sormuştun.

“uşağlar dışarıya bir bağın ne görirsiz”

Kimimiz; ağaç, yol, yeşillik,sartur,

Kimimiz; çeper,bağça,goza, pur,

Çoğ başga bir laf etmıştız.

“benım için geçmış,sizın için bögün”

“Aman uşağlar gözlerız doysun”,

“bu anlamsız ağaçlar, kozalar, yollar”

“yeşillikler sizin için geçmış olmadan”

 “doya doya yaşayın” demıştız. 

Elleri öpülecağ ğocam, çoğ gülmüştüğ.

Allah’ın oduni, gozasi,puri,bağçasi,

neymışki doya doya yaşiyağ.

Biz oğiyağ böyük adam olağ,

böyük yerlerde, böyük işlernen uğraşağ.

O dünyadaki, böyüklüğümüzi anniyamadığ.

Yaaa şimdi, dedığız lafa geldığ.

Nerde okul bağçasi ?

nerde millet bağçasi ?

nerde o sevgiler ?

nerde o kakoç ?

nerde o eski okul ?

nerde,okulun yoğuşi ?

nerde uyği tutturmiyan aşglar?

Nerde o güzel rüyalar ?

nerde Gürsoy Solmaz ?

nerde, nerde, nerde !

Ne gadar hağlıymışsız.

Ğocam gel böyük bir sınıf olağ.

Biz hep telebe, sende hep goca,

Dersde kıs-pıs gülağ

Ama bu sefer gızmayın.

Hep ele galağ.

Şimdi diyirsin !

De get, di get.

Ahanda sen bilirsin.

 

ELLERINDEN ÖPERIM CANIM HOCAM.

 

İsimsiz şair