CENGİZ ABİ

- Milli Kayak hocası rahmetli Cengiz Turan’a -

Bana sen bırakmıştın, gönlündeki hüznünü,

Daha gittiğin ilk günü,

Dün görüşmüştükte, yolcuyuz akşama

Deyip gözü dolu ayrıldın...

Allah kahretsin ama

Ayrılık denince insan bir başka oluyor,

Dalıyor, konuşuyor, ağlar gibi gülüyor

Dokunulmadan oynayan saz teli gibi titrek

Hatta göz göze gelmekten kaçınan ürkek,

Sevgililer gibi, sevenler gibi... dostlar gibi...

Sen bilirsin öğle değil mi? Cengiz Abi...

Görev kutsal, ayrılık zor...

Ama sen git...

Geldi akşam, çattı vakit...

Yürekceğizim dopdolu..         

Fakat kayalar kadar sakit,

Şu ben ki bilirsin yufka değilim gösterişte,

O gün liyme liyme çözüldüm,

Ağlayacaktım, ağlayamadım...

Utandım işte...

Böyle yazacak kadar üzüldüm, üzüldüm.

Ciğerimsin gibi sevdiğim

Cengiz Ağabeyim...

Git Bursa  yaylalarına,

Çık Uludağ’ına...

Çık yeşil ağaçların bar oynadığı,

Yaylalara çık,

Gevrek gönlünü,

Çoban türkülerinin hazin hazzıyla doldur...

Soğuk çeşmelerin başkadır ünü...

Ara-bir gelirsen, evim açık, bağrım açık

Severdim bilirsin tabi...

Vallahi Cengiz Abi...

Özledim anıyorum,

Yanıyor ağlıyorum, Sende gittinya

El çektim ben artık,

Envai işten...  

Selamlar yollarım, yarenden eşten

Dosttan, tanıştan...

Sarıkamış’tan......

                           Sarıkamış, 1985